gölge ve merdiven

 Bu günlerde dünyayı bir fotoğraf makinesinin objektifinden izliyorum ve bu bana güven veriyor; çevremdeki gerçekler çerçevelenip kesin olarak tanımlanmış gibi geliyor. Herşey, görüşümün ve belleğimin bir tür yardımcı organı, varlığımın bir uzantısı olan karenin içinde kapalı olduğu için onları kavrarken, evrenin uçsuz bucaksızlığından kaynaklanan o rahatsız edici baş dönmelerine kapılmıyorum...
İnsan gözü ile fotoğraf makinesinin objektifi arasındaki benzerlik, bu mesleğin ana ilkelerini bilen biri için gayet açıktır. Ancak karanlık odada çalışıldığında söz konusu olan bu benzerlik, genişlemeye başlar; gözlerimin önünde meydana gelen olay, içimizde, beynimizde gerçekleşen sürecin aynısıdır. Her ne kadar bu işlemi yıllardır yapıyor olsam da, görüntülerin kâğıt üzerinde belirdiğini her görüşümde ürpermeden edemiyorum; sanki ...... birinin bedeninin suyun dibinden bana doğru yükseldiğini görüyorum.
                                                                                              Paolo Maurensig

AĞIR SAAT

Kim ağlarsa şimdi dünyada bir yerde, 
nedensiz ağlarsa dünyada, 
bana ağlar.

Kim gülerse şimdi bir yerde geceleyin, 
nedensiz gülerse geceleyin, 
bana güler.

Kim giderse şimdi dünyada bir yere, 
nedensiz giderse dünyada, 
bana gider.

Kim ölürse şimdi dünyada bir yerde, 
nedensiz ölürse dünyada, 
bana bakar.

                     RMR  

ihtiyacım var bir ortaklığa
tek bir düşünce doğrultusunda
beni bir nesne gibi kuşatan,-
kalbinin kocaman ellerine-
(yönelseler onlar bana doğru)
sayıyorum Tanrı'm bozuk para gibi kendimi
ve senin hakkın var beni israf etmeye.

Rainer Maria Rilke